تا که آخرین ستاره شب بگذرد بیدار می نشینم ، از شب تا سپیده می جویمت در سوسوی تک اختر دور در ابر و باد و شب و روز تا صبح زیر پنجره آهنین کور بیدار می نشینم و می کاوم آسمان در راه های گمشده و لبهای بی سرود ای شعر ناسروده کجا گیرم نشان!؟
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388ساعت 11:4  توسط علی شیر محمدی
|