ققنوس

شمع

ghoghnosesorkh — Sun, 16 Aug 2009 12:32:18 GMT

همه قصه

خفتند ما

بغیر دو

من سه

و دیوانه

پروانه دراز

و است

شمع هنوز

از یک دوست

ghoghnosesorkh — Sun, 16 Aug 2009 12:31:18 GMT

از جدا شدن نوشتي رو تن زخمي هر برگ
گريه کردم و نوشتم نازينم يا تو يا مرگ
به تو گفتم باورم کن ميون اين همه ديوار
تو با خنده اي نوشتي هم قفس خدا نگهدار
بنويس مهلت موندن يه نفس بود
سهم من از همه دنيا يه قفس بود
بنويس که خيلي وقته واسه تو گريه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم
من که تو بن بست غربت، زخمي از آوار پاييز
فکر چشماي تو بودم، با دلي از گريه لبريز
شب عاشقونه ي من که حروم شد
مهلت بودن با تو که تموم شد...
ندونستم بايد از تو مي گذشتم
وقتي از غربت چشمات مي نوشتم...

مهر سکوت

ghoghnosesorkh — Tue, 04 Aug 2009 07:11:18 GMT

بسته پیمان گویی با سکوت لب من

به فتنه بسته ست شعله درشعلۀ من

دل خسته ولب بسته ونفس شکسته

باسکوت بسته پیمان مرگ لب من

گراین مهر سکوت ازلبم باز گردد

نفس آزاد و دل دگربار شاد گردد

گویم به لبخندی تلخ ودادوفریاد

غمی که دلم را چنین کرد خرد

فرستاده دوست

ghoghnosesorkh — Fri, 17 Jul 2009 13:00:22 GMT

به دريا شكوه بردم از شب دشت

وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت

به هر موجي كه مي گفتم غم خويش

سري ميزد به سنگ و باز مي گشت

موج اگر میدونست ساحل هیچ وقت دستش رو نمی گیره هرگز برای رسیدن به ساحل نفس نفس نمی زد.

آنان که رنگ پریدگی پائیز را دوست ندارند نمی دانند پائیز همان بهاریست که عاشق شده است

میگن غمتو به هیچکس نگو ٬ حتی به چشات ٬ چون اونم اشک میریزه و رسوات میکنه .

آدما از جنس برگند .

گاهی سبزند ، گاهی پائیزن و زردند .

زمستون دیده نمیشن .

تابستون سایبون سبزند.

آدما خیلی قشنگن . حیف كه هر لحظه یه رنگند ...

قلب

ghoghnosesorkh — Sat, 27 Jun 2009 12:47:18 GMT

انتظار

ghoghnosesorkh — Mon, 15 Jun 2009 07:33:18 GMT

تا که آخرین ستاره شب بگذرد
بیدار می نشینم ، از شب تا سپیده
می جویمت در سوسوی تک اختر دور
در ابر و باد و شب و روز
تا صبح زیر پنجره آهنین کور
بیدار می نشینم و می کاوم آسمان
در راه های گمشده و لبهای بی سرود
ای شعر ناسروده کجا گیرم نشان!؟

کوچ پرستوها

ghoghnosesorkh — Sat, 13 Jun 2009 15:44:18 GMT

بنام آفرینده’ گل در بوته’ خار

ghoghnosesorkh — Sat, 13 Jun 2009 11:57:18 GMT

زنده ام این گونه به غم

خفته ام همچنان در تابوت

حرفها دارم در دل ، می گزم لب به سکوت

دست بردار که اگر خاموشم

هر نفسی فریاد است

سالیست هر شب و روزم

گر چه عمر خود پوشالیست

کارو

ghoghnosesorkh — Sat, 13 Jun 2009 11:50:13 GMT

چسان گریم چسان گویم حدیث قلب رنجورم

نمیدانی چه میدانی که آخر چیست منظورم

چه ساعتها که سرگردان به ساز مرگ رقصیدم

سکوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان

هر آن باری که من از شاخسار زندگی چیدم

چرا بیهوده این افسانه های کهنه برخوانم

ز بس که با لب محنت زمین فقر بوسیدم

که خون دیده آبم کرد و خاک مرده ها نانم

من از این دوران آفت زا چه آفت ها که ندیدم

ارسال شده توسط . saegheh 02

ghoghnosesorkh — Sun, 07 Jun 2009 10:36:18 GMT

اگر برگ درخت در پاییز نمی افتاد، جایی برای روئیدن برگ های بهاری پیدا نمی شد.

آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند

همیشه واسه گلی خاک گلدون باش که اگه به آسمون هم رسید یادش باشه ریشش کجاست

اندیشیدن به پایان هر چیز شیرینی حضورش را تلخ می کند...

بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغاز

در زندگی بارون نباش که فکر کنن با منت داری خودتو به شیشه میکوبی ،

ابر باش که منتظرت باشن که بباری

دير گاهيست دلم مي پندارد ـ دل هر كس دل نيست ـ قلبها از آهن و سنگ ـ قلبها بي خبر از عاطفه اند

شما ممکن است بتوانید گلی را زیر پا لگدمال کنید، اما محال است بتوانید عطر آنرا در فضا محو سازید.